Joomla Template by Create a Website

Urbanus 173 : Amedee stopt ermee

Geschreven door Seppe
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Braver, maar met meer diepgang

Als we aan kinderen vragen wie Urbanus is, zeggen ze unaniem ‘ah, dat is die man van de strips’. Wat veel jongeren vergeten, is dat hij eerst werkte als muzikant-cabaretier. Dat doet hij nog steeds met de Fanfaar, maar toch vergaart hij de grootste bekendheid door zijn strips met een absurd, schunnig kantje.

Het is een beetje een guilty pleasure van vele adolescente lezers (en de volwassen lezers ook, maar daar ontglipt het schuldgevoel een beetje), vooral door de bloedmooie juffrouw Pussy die ook nog eens uit de kleren durft gaan. In dit album is het allemaal terug iets braver, zonder in te boeten op de kwaliteit.

Urbanus’ gezin wint een zonnebank. Eerst dacht Eufrazie zelfs dat dit een hightech kookfornuis was. Thuis verbruikt het toestel te veel energie, dus besluiten ze er munt uit te slaan. Zo opent de stripheld enerzijds een zonnebankcentrum op straat, en anderzijds een peepshow. Zo kunnen dikke Herman en Botswana watertanden wanneer juffrouw Pussy aan het bruinen is. Ook Netteke wil eens proberen, maar ze verbrandt zich tot in de derde graad. Urbanus was toen inmiddels vertrokken, want aan Netteke valt toch niks te zien.

Ondertussen is er een eind verder een rommelmarkt aan de gang. Daar krijgt een man het aan de stok met Bob Papyrus, die hem wegjaagt. Bob neemt alles over, waaronder het spraakwater van de man. Wanneer hij de vloeistof op een dood voorwerp gooit, begint het te spreken. Bob Papyrus wordt ook de advocaat van Netteke, die een serieuze klacht indient tegen Urbanus en zijn gezin. Hij wint de rechtzaak en krijgt alle bezit van het gezin, waaronder het huis. Gelukkig toont hij zijn goed hart en mag de familie blijven wonen in hun stulp. Te rooskleurig? Misschien wel. De nieuwe huisbaas terroriseert hen, pest hen en behandelt hen onmenselijk. Gelukkig weet onze Urbanus daar wel raad mee.

Urbanus en Willy Linthout doen het weer. Vaak benaderen ze het absurde met hun verhalen en ook vandaag doen ze dat. In de alom gekende tekenstijl en lettering hebben we weer mogen schateren met de onrealistische humor. Soms vragen we ons af of er geen drugs gebruikt zijn in de productie van het scenario, maar het is Urbanus. Alleen hij kan zulke verhalen op poten zetten. Hij is uniek, en zet daar maar eens een sterke Linthout naast die perfect tekent wat Urbanus fantaseert. Schitterend gewoon. Soms mag het wel eens ‘er over’ zijn, dat verwelkomen we met open armen tussen al de ‘brave’ albums die verschijnen.

Hits: 438