Joomla Template by Create a Website

Suske en Wiske nr 333 : De Bibberende Bosch

Geschreven door Seppe

Het 333ste album van Suske en Wiske is een ode aan Jheronimus Bosch, een gerenommeerd schilder dat 500 jaar geleden gestorven is. In ‘s-Hertogenbosch, de plek waar de schilder grotendeels leefde, zijn er tal van activiteiten te doen.

 

Op het vlak van schilderstrips is het tekenteam niet aan zijn proefstuk toe. Zo is bijvoorbeeld De Kleurenkladder een hommage aan Van Gogh, terwijl de Nachtbrigade een hommage is aan Rembrandt van Rijn en de Raap van Rubens is een ode aan onze eigen Peter Paul Rubens. Natuurlijk is Bosch niet zo bekend als bovenstaande artiesten, maar het is altijd leuk als er verwezen wordt naar een historisch, cultureel figuur. Er wordt in het album ook verwezen naar enkele werken van Bosch.

Stroken 33 tot 36 ui het album De Bibberende Bosch van Suske En Wiske nr 333
Stroken 33 tot en met 36 uit het album De Bibberende Bosch

Het verhaal begint met de verjaardag van Wiske, die leuk lijkt te beginnen met een cadeautje, maar die toch faliekant misloopt, want Schanulleke komt in een kanaal terecht tussen de schroef van een schip. Wiske probeerde het popje nog te redden, maar tevergeefs. Zelf liet ze daar ook bijna haar leven.

Wiske is hier kapot van, dus wil Suske haar helpen door de herinnering van Schanulleke te verwijderen uit haar geheugen. Dit kan enkel en alleen door naar Memoria te reizen. Dit is een soort droomwereld waar alle herinneringen in bewaard worden, zowel de goede als de slechte, in de vorm van absurde samenstellingen die een bepaalde betekenis hebben. Alchemist Al Kimia is de enige persoon die dit ooit voor elkaar heeft gekregen en dit was in het jaar 1485 in ’s-Hertogenbosch. Om af te reizen naar dit plekje in de Noordelijke Nederlanden, hadden Suske en zijn twee vrienden Lambik en Jerom de BROL (zie album 332: het verloren verleden) nog eens nodig. Of dit lukt? Wie zal dat zeggen?

Het is een leuke hommage aan een groot schilder in een prachtig, middeleeuws decor. De verhaallijnen zelf waren goed, maar ze verrasten me niet meer. Ik moet eerlijk toegeven dat het scenario er geen is dat er torenhoog boven uitsteekt. De slechterik, Furatus, speelde hier een figurantenrolletje. Hij hinderde de helden een klein beetje, maar niet genoeg om het verhaal langs die kant spannend te maken. Toch bevatte de strip ook veel positieve elementen. Zo was er een soort fantasygehalte met vreemde wezens, wat het voor de jeugd alleen maar interessant kan maken. Op die manier maakt de jonge lezer op een toegankelijke manier kennis met deze vorm van schilderkunst.

Als je de strip leuk vindt, raad ik je aan om eens naar https://www.bosch500.nl/ te surfen. Hier vind je meer informatie over Bosch en je kan ook zien wanneer er nog eens een activiteit zal zijn.

Hits: 556